تاریخ اسلام و معاصر ایران و جهان

تاریخ اسلام و تشیع
تاریخ اسلام و معاصر ایران و جهان
.....
پیوندها
طبقه بندی موضوعی

۲۳ مطلب در فروردين ۱۳۹۵ ثبت شده است


«آیت الله سید هاشم حسینی بوشهری» مدیر حوزه های علمیه در همایش سیره و زمانه حضرت امام جواد "ابن الرضا" (علیه السلام) اظهار داشت: یکی از باورها و اعتفادات شیعه این است که امامان معصوم(ع) دارای عصمت علمی و عملی هستند.


وی افزود: همانگونه که قائلیم امامان در تقوا، ورع و پرهیز از گناه سرآمد هستند در بُعد علمی نیز قائل به عصمت هستیم. یعنی ائمه(ع) در مشکلات و معضلاتی که برای انسان ها پیش می آید برای پاسخگویی سرآمد بوده و مرد میدان علم و دانش هستند.
مدیر حوزه های علمیه تأکید کرد: به این دو ویژگی عصمت عملی و علمی دوستان و دشمنان معترفند و از ائمه(ع) لغزشی سرنزده و اگر هم شخصی مطلبی بر علیه امام(ع) گفته از روی عناد بوده است.

آیت الله بوشهری در مورد علم امامان معصوم اظهار داشت: در دنیای اسلام و کفر، دانشمندان اسلامی، یهودی و نصرانی همه در مقابل علم، دانش و آگاهی اهل بیت(ع) سر تواضع و تسلیم فرو آورده اند و ما این را مخصوصاً در عصر امام باقر و امام صادق علیهم السلام مشاهده می کنیم و در دوران امام رضا(ع) در اوج شکوه بوده است. و آنچه در تاریخ اوج گرفت عظمت امامان بود.
وی در مورد شرایط دوران امام جواد(ع) اظهار داشت: 200  سال شیعه این را می گفت که امام باید عصمت عملی و علمی داشته باشد ولی پس از شهادت امام رضا(ع) یک باره شیعه با صحنه ای مواجه شد که از قبل خود را آماده نکرده بود و رهبری شیعه به دست آقازاده نوجوانی در هفت یا هشت سالگی افتاد. آنهایی که معتقد بودند که امام باید پاسخگوی تمام مسائل باشد گفتند که تمام آنچه رشته بودیم پنبه شد و فکر می کردند که امام جواد(ع) نمی تواند پاسخ گوی مسائل باشد.


مدیر حوزه های علمیه همچنین گفت: سه جبهه در مقابل امام جواد شکل گرفت: دشمنان و کینه توزان اهل بیت(ع)، مخالفین مکتب شیعه و در نهایت شیعیان در مقابل ایشان جبهه گیری کردند و به خاطر اینکه این بحث در شیعه به مسئله بغرنجی تبدیل شد مکاتبی مثل واقفی ها سر بلند کردند؛ تصورشان این بود که با ایجاد تفرقه بین شیعه می توانند پایه های خود را محکم کنند و بزرگانی از شیعیان مثل "یونس بن عبدالرحمان" گرفتار شدند.
۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۳۰ فروردين ۹۵ ، ۱۵:۴۲
عباس جعفری (فراهانی)


هم زمان با میلاد نورانی حضرت امام جواد علیه السلام

به همت انجمن تاریخ پژوهان حوزه علمیه و مشارکت مجمع جهانی اهل بیت(ع) و چند نهاد علمی و فرهنگی دیگر، "همایش سیره و زمانه حضرت امام جواد ــ ابن الرضا علیهما السلام" برگزار می شود.

سخنران اصلی این همایش «آیت الله سید هاشم حسینی بوشهری» مدیر حوزه های علمیه سراسر کشور است.

همچنین تعدادی از پژوهشگران حوزه و دانشگاه، آثار خود را در این همایش علمی و تاریخی ارائه خواهند داد.


همایش سیره و زمانه حضرت امام جواد علیه السلام از ساعت 8:30 تا 13 روز دوشنبه 1395/1/30 (مصادف با سالروز ولادت امام جواد علیه السلام) در قم، چهارراه شهدا، خیابان معلم، سالن همایش پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی (واقع در طبقه چهارم) برگزار خواهد شد.

حجت الاسلام والمسلمین حمیدرضا مطهری، مسئول انجمن تاریخ پژوهان حوزه با اشاره به مطلب فوق اظهار داشت: این همایش به همت این انجمن و مشارکت نهادهای حوزوی همچون مجمع جهانی اهل بیت(ع)، پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، موسسه امام خمینی(ره)، جامعة المصطفی (ص)، جامعة الزهرا(س)، دانشگاه ادیان و مذاهب، دانشگاه باقرالعلوم(ع) و غیره همزمان با میلاد با سعادت امام جواد(ع) در قم برگزار می شود.

وی افزود: البته هنوز مکان و سخنران اصلی به طور قطع مشخص نیست و در آینده نزدیک در خصوص جزئیات آن اطلاع رسانی لازم صورت می گیرد.

عضو هیئت علمی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی ادامه داد: ما به دنبال برگزار شدن بین المللی این همایش بودیم که البته فعلاً امکانش میسر نبود اما به احتمال زیاد مهمانانی از کشور عراق و اعتاب مقدسه خواهیم داشت.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۵ فروردين ۹۵ ، ۰۸:۳۰
عباس جعفری (فراهانی)

به مناسبت فرا رسیدن سال روز شهادت حضرت امام علی بن محمد الهادی (ع) با حجت الاسلام عباس جعفری فراهانی، کارشناس فرق و مذاهب اسلامی و دبیر شورای کتاب مجمع جهانی اهل بیت (ع) درباره اقدامات این امام همام (ع) برای هدایت جامعه علی رغم فشار و خفقان خلافت عباسی به گفت و گو پرداخته ایم که ضمن عرض تسلیت شهادت حضرت امام هادی (ع) به شیعیان جهان، از نظرتان می گذرد:

*امام هادی (ع) در چه شرایط سیاسی اجتماعی زندگی می کردند و این شرایط چه موانعی را برای هدایت گری جامعه اسلامی توسط ایشان ایجاد می کرد؟

امام هادی (ع) در نیمه ماه ذی الحجه سال ۲۱۲ هجری، در نزدیکی مدینه به دنیا آمدند و در هشت سالگی بعد از شهادت پدر بزرگوارشان امام جواد (ع) به امامت رسیدند. ایشان پس از ۳۳ سال امامت و رهبری شیعیان، در سن ۴۱ سالگی، در سوم ماه رجب سال ۲۵۴ هجری در شهر سامرا به دست معتز، خلیفه عباسی به شهادت رسیدند. اما برای پاسخ به این سوال باید به ویژگی هایی خلافت عباسی در این دوران اشاره کرد؛ نخست زوال هبیت و عظمت خلافت، به دلیل تسلط بردگان و ترکان تا جایی که خلیفه بیشتر مقام تشریفاتی داشت ولی با این وضع هر گاه خطری متوجه دستگاه خلافت می شد همه وابستگان ، دستگاه در دفاع از آن و مقابله با مخالفان متحد می شدند. خوش گذرانی و هوس رانی درباریان شامل شب نشینی ها، عیش و نوش ها و ریخت و پاش ها نیز در این دوران به اوج خود رسید بود و در یک کلمه، می توان گفت خلافت اسلامی! غرق در فساد و گناه بود. علاوه بر این، در این دوران شاهد گسترش نهضت های علویان هستیم؛ تلاش و کوشش عباسیان در ایجاد نفرت مردم به علویان و سادات و سرکوب شدید مخالفان بی نتیجه بود، علویان با جدیت دعوت به «برگزیدگان آل محمد (ص)» را در نهان و آشکار تبلیغ می کردند و علی رغم کنترل مرکزیت سامرا و کنترل آمد و رفت و ارتباط با امام هادی (ع)، نهضت ها و شورش های اعتراض گونه به فساد و انحراف دستگاه خلافت در مناطق مختلف مشاهده می شد، به طوری که در فاصله سال ۲۱۹ هجری، ۲۷۰ هجری، آمار ۱۸ قیام و شورش علوی و غیر علوی ضبط شده است. اگر چه با کمی جمعیت انقلابیون و کمتر امکانات و ساز و برگ جنگی و قساوت دستگاه خلافت عباسی تمامی این قیام ها با شکست مواجه می شد.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۳ فروردين ۹۵ ، ۱۲:۱۳
عباس جعفری (فراهانی)


دبیر شورای کتاب مجمع جهانی اهل بیت(ع) از انتشار شماره جدید فصلنامه پیام ثقلین خبر داد.

«حجت الاسلام عباس جعفری فراهانی» اظهار داشت: در مجله تخصصی «پیام ثقلین» مطالب و مقالات علمی در مورد مباحث اهل‌بیت(ع) در زمینه‌های قرآن، حدیث، تاریخ، سیاست و اجتماع تهیه و برای انگلیسی‌زبانان منتشر می‌شود.

وی درباره شماره جدید مجله پیام ثقلین گفت: در شماره 63 این مجله (شماره 3، سال 16، پاییز 1437 ـ 1436 / 2015) مقالاتی به قلم نویسندگان مختلف با عناوین زیر به نگارش درآمده است:

1. جهان قبل و بعد از ظهور امام مهدی (عج)، (قسمت دوم) / د. محمدعلی شمالی؛
2. صبر و شکرگزاری/ طاووس رجا؛
3. حفظ اقتصاد عادلانه از راه اعتقاد به آخرت / مجید رضائی دوانی؛
4. دیدگاه علامه حلی (ره) بر امامت در کتاب «کشف المراد»، قسمت 3/ کریم عقیلی؛
5. شرح معنوی سید ابن طاووس در کتاب «محاسبة النفس» / مرتضی کریمی؛
6. احکام برگرفته از داستان ها و قصص قرآن، (قسمت 2) / حمیدرضا فهیمی‌تبار؛
7. ساخت جامعه در اسلام (قسمت دوم) / د. محمدعلی شمالی.

دبیر شورای کتاب مجمع جهانی اهل بیت(ع) یادآور شد: مجله Message of thaqalayn «پیام ثقلین» به زبان انگلیسی از سری نشریات مجمع جهانی اهل بیت(ع) می باشد که قریب به 16 سال از انتشار آن می گذرد. چند سالی است که مدیریت این مجله با حجت الاسلام والمسلمین دکتر محمدعلی شمالی (از فضلای حوزه علمیه و رئیس فعلی مرکز اسلامی انگلیس) می باشد. علاقه مندان جهت دسترسی به فایل مقالات به آدرس سایت مجله  مراجعه نمایند.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۳ فروردين ۹۵ ، ۱۱:۵۲
عباس جعفری (فراهانی)


به مناسبت نخستین سالگرد درگذشت چهره ماندگار تاریخ اسلام «دکتر صادق آئینه وند»، مراسم یادبودی با حضور اساتید، صاحب نظران و علاقه مندان آن استاد فقید روز (سه شنبه) چهاردهم اردیبهشت ماه از ساعت 14 تا 17 در سالن اجتماعات شهید مطهری دانشگاه تربیت مدرس برگزار می‌شود که طی آن از «ارج نامه آیینه صادق» رونمایی می‌گردد.

دکتر محمدجعفر حبیب زاده، عضو هیأت علمی دانشکده علوم انسانی ضمن اعلام خبر برگزاری این مراسم در خصوص "ارج نامه آیینه صادق" گفت: "ارج نامه آئینه صادق" مشتمل بر تعدادی مقاله به قلم اساتید گروه‌های مختلف آموزشی، دل نوشته ها و خاطرات علاقه مندان و همکاران آن استاد فرهیخته به انضمام زندگی نامه و تصاویر ایشان می‌باشد که به منظور قدردانی و ارج نهادن بر جایگاه علمی و اخلاقی دکتر آئینه وند گردآوری و تهیه شده است.

وی افزود: با هدف زنده نگه داشتن یاد دکتر آئینه وند، که به تعبیری نماد اسلام رحمانی بود، دو مراسم یادبود، یکی در روز یکشنبه دوازدهم اردیبهشت ماه از ساعت 13 تا 15 در پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی و دیگری در روز سه شنبه چهاردهم اردیبهشت ماه از ساعت 14 تا 17 در سالن اجتماعات شهید مطهری دانشگاه با حضور شخصیت‌های برجسته علمی و فرهنگی برگزار می‌شود.

گفتنی است، دکتر صادق آئینه وند در سال 1330 در تویسرکان چشم به جهان گشود. وی مدارک کارشناسی و کارشناسی ارشد خود در ادبیات عرب را از دانشگاه تهران دریافت کرد و در مقطع دکتری ادبیات عرب از دانشگاه قدیس یوسف لبنان دانش آموخته شد. وی در سال 1361 به عنوان عضو هیأت علمی دانشگاه تربیت مدرس در گروه تاریخ فعالیت خود را آغاز کرد. تألیف و ترجمه بیش از 34 جلد کتاب و انتشار 96 مقاله، از آثار علمی دکتر آئینه وند می‌باشد. وی راهنمایی 25 رساله دکتری و 75 پایان نامه کارشناسی ارشد را به عهده داشت. دکتر آئینه وند که عناوین استاد نمونه کشوری و چهره ماندگار را در کارنامه علمی خود به یادگار دارد در هفدهم اردیبهشت ماه سال 1394 بر اثر بیماری در بیمارستان لاله تهران درگذشت.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۳ فروردين ۹۵ ، ۰۹:۳۶
عباس جعفری (فراهانی)

بیست و هفتمین شماره هفته‌نامه خبری-تبیینی خط حزب‌الله با گزارشی از توصیه‌های رهبر معظم انقلاب اسلامی به جامعه مومن و انقلابی برای بهره‌مندی مناسب از برکات سه ماه رجب، شعبان و رمضان با عنوان «فصل پنجم سال» منتشر شد.
سرمقاله این هفته خط حزب‌الله نیز به موضوع بسیار پراهمیت صراحت و تأکید این روزهای رهبر انقلاب بر تبیین اصول انقلاب و امام(ره) پرداخته و راز روشنگری‌های این روزهای ایشان را با عنوان «موشک نفوذ و راز روشنگری» تبیین کرده است.
عکس ویژه این شماره نیز به تصویری کمتر دیده شده از همراهی حضرت آیت‌الله خامنه‌ای و شهید سپهبد صیاد شیرازی در جبهه‌های جنگ اختصاص پیدا کرده است.
در صفحه سه نشریه نیز مطالبه رهبر انقلاب از مردم و دولت در زمینه اقتصاد مقاومتی و هم چنین توسعه مجموعه‌های خودجوش فرهنگی در ستون «حزب‌الله این است» آمده است.
نسخه‌ی PDF نشریه در سه نسخه‌ی تابلوی اعلانات، A4 جهت مطالعه و A3 برای چاپ و تکثیر بر روی پایگاه http://farsi.khamenei.ir
 قرار گرفته است و عموم امت حزب‌الله می‌توانند آن را چاپ و در محافل انقلابی، نمازهای جمعه، هیئت‌های مذهبی و پایگاه‌های بسیج توزیع کنند.

برای دسترسی به آرشیو نشریه هم می‌توانید به اینجا مراجعه کنید.
 دریافت نسخه تابلو اعلانات | دریافت "خط حزب‌الله" نسخه‌ی مطالعه (A۴) |  دریافت نسخه‌ی چاپ (A۳)

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۲ فروردين ۹۵ ، ۰۸:۵۳
عباس جعفری (فراهانی)

چه خوب است که همه ما بدانیم تحت این نام مقدّس یعنى شیعه اهل البیت علیهم السلام چه مسئولیّت هاى بزرگى بر عهده ما نهاده شده است، تنها به ادّعا نمى توان شیعه بود، تنها این که پدر و مادرم شیعه بوده من هم شیعه ام نمى توان شیعه بود، شیعه بودن مفهومى است پرمحتوا و مسئولیت ­های خطیری دارد که باید بدان عامل بود.

 حضرت آیت الله مکارم شیرازی د


حضرت آیت الله مکارم شیرازی گفتند: بی شک بیشترین احادیث شیعه‏ که بالغ بر ده ها هزار حدیث مى‏ شود از پنجمین و ششمین امام، یعنى محمد بن على الباقر، و جعفر بن محمد الصادق علیهما السلام نقل شده است،[1] و این به خاطر آن‏ است که این بزرگواران در شرایطى از زمان و مکان بودند که فشار دشمنان و حکام بنى ‏امیه و بنى‏ عباس بر آنها کمتر بود، به همین دلیل توانستند احادیث زیادى که از رسول خدا صلى الله علیه و آله به وسیله پدران و اجدادشان به آنها رسیده بود، در تمام ابواب معارف و احکام فقه اسلام از خود به یادگار بگذارند[2].


هر چند خلفاى جور تلاش مى‏ کردند مردم را از دانش اهل بیت علیهم السلام بى‏ بهره سازند و خلفاى اموى و عباسى با تنگناهایى که براى امامان اهل بیت علیهم السلام ایجاد مى­ کردند، فرصت کافى را براى ترویج دین و پرورش شاگردان این مکتب‏ به آنان نمى‏ دادند، اما در همان فرصت­ هاى به دست آمده به ویژه در عصر امام باقر و امام صادق علیهما السلام تعداد زیادى از طالبان دین و دانش از مکتب آن بزرگواران بهره ‏ها گرفته ‏اند.[3]


 باید اذعان نمود از آنجا که در اسلام افراد و جوامع انسانى باید از ارزش ­هاى اخلاقى الگو بگیرند و تابع آن باشند نه این که اخلاق‏ تابع خواست آنها باشد![4] لذا انسان باید نظر کند که چه علمى را از چه منبعى دریافت مى‏ کند، همانگونه که از امام باقر علیه السلام در ذیل قول خداوند تعالى: «فلینظر الانسان الى طعامه»[5]: «پس باید نظر کند انسان به سوى طعام خود» آمده است؛ «فلینظر الانسان الى علمه الذى یأخذه عن من یاخذه»[6] «باید انسان نظر کند به علمى که اخذ مى‏ کند و متوجه باشد که از چه کسى دریافت مى ‏کند»، یعنى مراد از طعام، علم است که طعام روح مى‏باشد و این طعام جاى تأمل و دقت دارد که از چه کسى و چه منبعى دریافت مى‏ شود.[7]


بدین ترتیب باید گفت  بعد از پیامبر اسلام صلى الله علیه و آله، امامان‏ معصوم علیه السلام به گواهى روایات اخلاقى گسترده ‏اى که از آنان نقل شده، بزرگترین معلمان اخلاق‏ بودند؛ که در مکتب آنها مردان برجسته‏ اى که هر کدام از آنها یکى از معلمان عصر خود بودند، پرورش یافتند.[8]


زندگانى پیشوایان معصوم علیه السلام و یاران با فضیلت آنان، گواه روشنى بر موقعیت اخلاقى و فضائل آنها مى باشد.[9] به عنوان نمونه «حذیفة بن منصور» که از یاران امام باقر و امام صادق و امام کاظم علیهم السلام بود و درباره او گفته شده: «او علم را از این بزرگواران اخذ کرده و نبوغ خود را در مکارم اخلاق‏ و تهذیب نفس نشان داد.»[10]


لذا مطابق حدیث شریفی که از امام باقر علیه السلام به صفات شیعیان اشاره نموده است خصوصیات اخلاقی هم چون تواضع در برابر مردم، خشوع در مقابل پروردگار ، بسیار به یاد خدا بودن، نماز و روزه را به موقع و با آدابش انجام دادن، نیکی به پدر و مادر، سرکشی کردن از همسایگان، راستی در سخن، تلاوت قرآن، دوری از غیبت و تهمت... به عنوان  برخی از ویژگی­ های اخلاقی در میان شیعیان مورد توجه قرار گرفته است .[11]

آیا شبیه شیعیان واقعی علی (ع) در کلام باقر العلوم هستیم؟

ادامه در لینک اصلی

http://hawzahnews.com/detail/News/375992


۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۱ فروردين ۹۵ ، ۱۳:۴۲
عباس جعفری (فراهانی)

میلاد نورانی حضرت امام محمد بن علی، باقر العلوم علیه السلام مبارک باد

اشاره

اول ماه مبارک رجب، مصادف با سال روز ولادت نورانی و پر خیر و برکت پنجمین گوهر تابناک امامت و ولایت حضرت امام محمّد بن علیّ، ملقّب به باقر العلوم(علیه السلام) می باشد. ضمن عرض تبریک به عموم شیعیان و مسلمانان جهان به ویژه حضرت بقیة الله الأعظم(عج)، مراجع عظام تقلید و عموم شیعیان و علاقه مندان و شیفتگان ایشان، توجه خوانندگان عزیز را به نوشتار کوتاه زیر جلب می کنم.   

در این نوشتار، ضمن اشارۀ کوتاهی به زندگانی حضرت امام محمد باقر علیه السلام (اول رجب 57 قمری)، شرایط سیاسی عصر حضرت، غالیان، عملکرد و رفتارهای غلات، افراط گرایان و مبارزه حضرت علیه السلام را با آنها باز گفته است. 

امام باقر علیه السلام و مبارزه با غالیان و افراط گران - عبّاس جعفری فراهانی

1- ولادت نورانی
ولادت حضرت امام محمد باقر(علیه السلام) را، نخسین روز ماه رجب سال 57 هجری و عده ای از مورّخین در سوّم ماه صفر سال 58 هجری گفته اند.
پدر بزرگوارش «امام علیّ بن حسین بن علیّ بن ابی‏ طالب علیهم السلام» معروف به سجّاد(علیه السلام) و مادرش «فاطمه» معروف به امّ عبدالله(دختر امام حسن مجتبی علیه السلام) است که امام صادق(علیه السلام) درباره ایشان فرمود: «فاطمه، صدّیقه ای است که در میان فرزندان حسن بن علیّ (علیه السلام) بی نظیر است».
حضرت امام محمّد باقر(علیه السلام) که از سوی جدّ بزرگوارش پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) به «باقر العلوم» [شکافنده علوم و دانش‏ ها] ملقّب گردید.

2- شاهد حادثه کربلا
امام باقر(علیه السلام) بیش از سه سال از عمر خویش را در حالی که کودکی خردسال بود در عصر جدّش امام حسین(علیه السلام) گذراند و در آغاز زندگی خویش از نزدیک، حادثه خونین، اسفناک و تاریخی کربلا را شاهد بود.
یعقوبی نقل می کند که حضرت باقر(علیه السلام) فرمود: «هنگامی که جدّم حسین بن علیّ(علیه السلام) به شهادت رسید، من چهار ساله بودم و شهادت آن حضرت و آنچه که در آن روز بر ما گذشت را به یاد دارم ...».

3- امامت و رهبری جامعه
امام باقر(علیه السلام) در خلال امامت پدر بزرگوارش حضرت زین العابدین(علیه السلام)، از شاخسار رسالت و علوم و معارف نبوی(صلی الله علیه و آله) بهره ها برد و در دامن پاک خاندان وحی و امامت پرورش یافت تا در آینده، مسئولیت رهبری و هدایت جامعه اسلامی و بشری را به عهده گیرد.
جابر بن عبّدالله انصاری، صحابی گران قدر رسول خدا(صلی الله علیه و آله) می گوید: «پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) به من فرمود: تو آن قدر عمر می کنی تا یکی از فرزندان مرا از نسل حسین(علیه السلام) ملاقات خواهی کرد. او را «محمّد» می نامند، وی علم دین را کاملاً موشکافی می کند، هنگامی که او را دیدی سلام مرا به او برسان».
دانشمندان هم عصر آن حضرت، سخنان شگفت انگیزی از علوم و دانش های امام(علیه السلام) را نقل کرده اند که در کتاب های حدیثی و تاریخی ضبط شده است.

4- اوضاع اجتماعی، سیاسی شیعه 
اوضاع سیاسی در دوران حضرت امام محمد باقر(علیه السلام) نیز بهتر از آنچه که در زمان آباء و اجداد طاهرینش(علیه السلام) و شیعیان آنها پیش آمد نبود. برخی از مسائل دوران امامت آن حضرت، مقارن با حکومت ظالمانه هشام بن عبدالملک اموی بود. او مانند دیکر خلفای اموی شدیداً به مقام و منزلت حضرت باقر(علیه السلام) در بین مسلمانان رشک برده، در راه تصرف حکومت و کنار زدن امام(علیه السلام)، از هیچ جنایتی خودداری نمی کرد. عظمت علمی و معنوی امام باقر(علیه السلام)، چنان گیرا و جذّاب بود که حتی خلفای اموی و دشمنان را به کرنش و تعظیم وا می داشت. البته به غیر از عراق، در مکه و مدینه نیز شیعیان اندکی وجود داشتند که تعداد آنها نسبت به شیعیان عراق کمتر بود و در میان اصحاب و یاران حضرت تعداد 497 نفر از آنها در رجال طوسی نام برده شده اند که رابطه شان با امام(علیه السلام) قوی بوده و در کتب اهل سنت، اشخاص بسیار زیادی نام برده می شوند که از حضرت حدیت نقل کرده اند ولی جزو اصحاب ایشان به حساب نمی آیند. تعداد شیعیان اگر چه زیاد بود ولی چنانچه گذشت، به منظور جنبش و قیام عمومی( که بتوان به پیروزی رسید و بر اساس اسلام و مسلمین ضربه ای وارد نشود) نمی شد به آنان اکتفا کرد و اوضاع سیاسی و مصلحت اسلام هم(که تشخیص آن با امام معصوم و حجت خدا در روی زمین است)، اجازه چنین حرکتی را نمی داد.
از میان اصحاب خاص ایشان چند نفر بیش از دیگران شهرت دارند و مقدار زیادی از احادث شیعه در جوامع حدیث از طریق آنها نقل شده است که می توان از زرارة بن اعین ، بُرید بن معاویة، ابان بن تغلب، ابو بصیر، هشام بن سالم، محمّد بن مسلم، کُمیت اسدی، جابر بن یزید نام برد و بعضی از این افراد تا زمان امام صادق(علیه السلام) نیز زنده بودند و از آن حضرت نیز احادیث زیادی روایت کرده‏اند و وظایف مهمی را در عصر امام صادق(علیه السلام) انجام داده اند. مثلا محمّد بن مسلم می گوید: از امام باقر(علیه السلام) سی هزار حدیث و از امام صادق(علیه السلام) شانزده هزار حدیث سوال کردم و جواب آنها را برای من فرمودند.
امام صادق(علیه السلام) فرمود: "احادیث پدرم را کسی جز زرارة و ابو بصیر مرادی و محمّد بن مسلم و برید حفظ نکردند، اینها حافظان دین هستند و در دنیا و آخرت به سوی ما سبقت گرفته ‏اند".
دوران امامت آن حضرت مصادف با ادامه فشارهای خلفای ستمگر بنی امیه مانند: ولید بن عبدالملک، سلیمان بن عبدالملک، عمر بن عبدالعزیز، یزید بن عبدالملک و هشام بن عبدالملک بود که تاریخ، برخورد جنایت کارانه آنها را با اهل بیت پیامبر(صلی الله علیه و آله) و شیعیان ضبط نموده است. در آن دوران، عراق به عنوان مرکز اصلی شیعیان بود و همین مسئله باعث وحشت دستگاه اموی شده بود و لذا حاکمان اموی سعی می کردند از نزدیک شدن مردم عراق با حضرت باقر(علیه السلام) جلوگیری کنند. به زعم آنها، مردم عراق شیفته محمّد بن علیّ(علیهما السلام) بودند و او را امام می دانستند و از تماس ها ممانعت می کردند. لکن در مراحل مختلف از جمله مراسم حج و غیره، مردم مسلمان و به خصوص شیعیان عراق با حضرت باقر(علیه السلام) تماس برقرار نموده و دستور می گرفتند و یا سوال ها و شبهات فقهی و غیره را با ایشان در میان می گذاشتند و پاسخ و راهنمائی می شنیدند.

5- پدیده غُلات
مشکل مهم در آن زمان، مسئله غُلات بود که تعداد آنها رو به فزونی گذاشته بود. آنان با سوء استفاده از روایات امام باقر(علیه السلام) و نسبت دادن احادیث جعلی به حضرت می کوشیدند از حیثیت شیعی برخوردار شوند و با کشاندن شیعیان به جمع خود به اغراض سیاسی شان جامه عمل بپوشانند، به خصوص زمانی که امام باقر(علیه السلام) در مدینه تشریف داشتند. اما حضرت آنها را طرد می کردند و دستور می دادند که اصحاب و دوست داران ایشان نیز آنها را طرد نمایند. مثلا یفرة بن سعید و بیان بن سمعان را که از رهبران غلات بودند توسط اصحاب امام باقر(علیه السلام) تکفیر شدند.

غلات، سعی می کردند با وانمود کردن اطاعت ظاهری از امام باقر(علیه السلام)، خود را از عمل به وظائف اسلامی معاف دانسته ولی امام(علیه السلام) مکرر به لزوم عمل صالح تاکید می فرمودند و سعی در خنثی نمودن اندیشه انحرافی غلات می کردند.
حضرت می فرمودند: "شیعیان ما اطاعت کنندگان خدا هستند".
همچنین می فرمودند:"شیعیان ما اهل زهد و عبادت هستند، افرادی که شبانه روزی پنجاه و یک رکعت نماز بجای می آورند، شبها در حال عبادت و روزها، روزه دار و زکات اموال خود را می پردازند و به زیارت خانه خدا رفته و از محرّمات الهی اجتناب می کنند".
مسئله دیگر قابل ذکر این است که امام باقرعلیه السلام نسبت به مردم عراق و میزان پایداری و اطاعت آنها در راه و اهداف عالیه اسلامی اعتماد نداشتند، گرچه آنها به شدت اظهار علاقه می کردند اما به دلائلی که بعضی از آنها به سوابق تاریخی مردم کوفه و رفتار آنها با امام علیّ، امام حسن و امام حسین(علیهما السلام) بر می گردد، امّا امام باقر(علیه السلام) اعتماد نداشتند و در جواب یکی از شیعیان که گفت: اصحاب و یاران ما(شما) در کوفه جمعیتی زیاد هستند و شما را اطاعت می کنند، فرمودند:" آنها به خون های خود بخیل تر هستند".
با توجه به این مسائل (کمی یاران و انصار واقعی و خالص) حضرت باقر علیه السلام، مصلحت اسلام و حفظ آن را در رعایت تقیّه می دانستند و علی رغم فشاری که مردم عراق از حاکمان ستمگر و ظالم اموی متحمل می شدند قیام نفرمودند و این مسئله باعث شد که تعداد زیادی در امامت ایشان تردید کردند و لذا انشعاباتی در میان آنها رخ داد و عده ای به امامت برادرش زید معتقد شدند. ولی امام باقر(علیه السلام) همواره شیعیان را به صبر و بردباری در برابر مشکلات و مقاومت و خویشتن داری توصیه می فرمودند.
روایت مفصّلی در تحلیل اوضاع سیاسی شیعه و فشار خلفا از آغاز دعوت پیامبر(صلی الله علیه و آله)  تا زمان امام باقر(علیه السلام) از ایشان نقل شده است که به جهت روشن شدن دیدگاه حضرت علیه السلام خلاصه ای از آن را نقل می کنیم:
«ما اهل بیت(علیهم السلام) از ستم قریش و صف بندی آنان در برابرمان چه ها کشیدیم و دوستان و شیعیان ما نیز از دست مردم چه ها دیدند. رسول خدا(صلی الله علیه و آله) به هنگام ارتحال از دنیا، اعلان کردند، که ما(ائمه) نسبت به مردم از خودشان اولی تریم، ولی قریش پشت به پشت کردند تا این امر را از معدن و محور آن خارج ساختند و حق ما را تصاحب کردند. حکومت در میان قریش دست به دست گردید تا اینکه دوباره به ما اهل بیت(علیهم السلام) بر گردانده شد، ولی مردم بیعت ما را شکستند و بر علیه ما تدارک جنگ دیدند، به طوری که امیرالمومنین علیّ بن ابی طالب(علیه السلام)، تا هنگامی که به شهادت رسید در فراز و نشیب حوادث قرار گرفته بود. سپس با فرزندش، حسن بن علیّ(علیه السلام) بیعت کردند ولی به او خیانت کردند... پس از آن با حسین بن علیِّ(علیه السلام) با بیست هزار نفر بیعت نمودند ولی به او نیز خیانت ورزیدند... و پس از آن نیر دائما مورد تحقیر و ستم قرار گرفتیم و مورد قتل و تهدید واقع شدیم، منکران حق دروغ گویان در سراسر کشور اسلامی به جعل حدیث پرداختند و می خواستند ما را در میان مردم منفور سازند که این سیاست پس از شهادت حسن(علیه السلام) دنبال شد. چه قدر دست و پای شیعیان را با اندک بهانه ای قطع کردند و کسانی که به دوستی ما معروف بودند راهی زندان ها شدند و اموالشان به غارت رفت تا حجّاج بن یوسف روی کار آمد. او با انواع شکنجه ها عرصه را بر پیروان ما تنگ کرد تا جائی که اگر کسی را زندیق و کافر می نامیدند بهتر از آن بود که او را شیعه علیّ امیر المومنین(علیه السلام) بنامند...».

6- امام باقر(علیه السلام) و برخوردهای سیاسی
در دوره امام باقر(علیه السلام) زمینه های انقراض امویان و روی کار آمدن عباسیان و پدیدار شدن مشاجرات سیاسی و بر سر حکومت مسلمین و نزاع های قومی هموار شده، به خصوص بعد از حادثه خونین کربلا که چهره ننگین بنی امیه را سیاه کرد و نفرت مردم از اعمال و کردار آنان زیاد شد و عده ای زیاد به سوی اهل بیت هدایت شدند و حقانیت آل علیّ(علیه السلام) بر آنها اشکار گردید. لکن مردم به جهات متعددی از جنگ و درگیری نظامی با حاکمان رو گردان شده و به تدریج به طرف معارف و علوم الهی گرایش پیدا کردند و توسط امام سجاد و امام باقر و امام صادق(علیهم السلام) به بهترین نحو هدایت شدند و هزاران حدیث از زبان آن بزرگوار در توضیح و تبیین معارف اسلامی و قرآنی و فقهی و تفسیری در دسترس مردم و دانشمندان قرار گرفت و لذا قیام با شمشیر در این زمان به علت شکست های سابق و خفقان فراوان و کمبود حماسه آفرینان ممکن نبود و نهایت تلاش امام باقر(علیه السلام)، صرف مبازره فرهنگی و تبیین و تدوین سنّت نبوی و اسلام ناب محمّدی (صلّی الله علیه و آله) شد و از آنجا که وجود امام باقر(علیه السلام) با آن هدایت ها و معنویات وجودی به ضرر حکومت بود و همواره بنی امیه از آل علیّ و اهل بیت پیامبر(علیهم السلام) خوف داشتند، درصدد اذیت و آزار حضرت بر می آمدند ولکن ائمه معصومین(علیهم السلام) هیچ گاه از اهمیت تکلیف شورش و انقلاب بر علیه ظلم و ستم اموی غافل نبودند و به طور غیر مستقیم قیام های حق طلبانه شیعه را رهبری می کردند، برای نمونه می توان از حرکت زید بن علیّ (برادر حضرت) نام برد. از امام باقر(علیه السلام) در روایاتی نقل شده است که قیام ایشان را تایید می کرده و فرمود:"خداوندا پشت مرا به زید محکم کن".
جناب زید(رض) پس از قیام خونین در سال 120 یا 122هجری (بنا به اختلاف نظر مورّخین)، در زمان امامت امام جعفر صادق(علیه السلام) به شهادت رسید.
پیروان اهل بیت(علیهم السلام) و مکتب شیعه اثی عشری معتقدند، ائمه معصومین(علیهم السلام) پیشوایان راستین و حجت های خدا در زمین هستند و هر کدام از آن بزرگواران، در زمان خود، طبق شرایط و اوضاع و امکانات و مصلحت اسلام و مسلمین و امر خداوند، کاری را که به صلاح اسلام و حفظ آن باشد انجام دادند و اثر همه آنها این بود که دین اسلام و زحمات چندین ساله پیامبر گرامی اکرم(صلی الله علیه و آله) حفظ شده است و در آینده نیز خفظ خواهد شد.امروز پس از هزار و چندی سال اسلام در بین مردم مسلمان به عنوان دین جهانی، الگو و سرمشق انسان هاست و روز به روز بر پیروان آن افزوده خواهد شد تا روزی که به امر خدا مهدی موعود، حضرت بقیة الله الأعظم(عج) ظهور فرماید و انتقام تمام ظلم هایی که در حق ائمه(علیهم السلام) شده بگیرد و حکومت جهانی اسلامی را در سراسر گیتی به اجرا در آورد، ان شاء الله.

7- حدیثی عبرت‏ آموز
امام باقر(علیه السلام) خطاب به محمّد بن مسلم می فرماید: 
"ای محمّد بن مسلم، هر شخص از این امّت، بدون امامی آشکار و عادل و منصوب از جانب خدا، بمیرد در حال کفر و نفاق مرده است. ای محمّد، سردمداران ظلم و ستم، پیروانشان از دین خدا منحرف شده و دیگران را به راه ضلالت می کشانند و کارهائی که انجام می دهند به خاکستری می‏ماند که در روز طوفانی، بادی شدید بر آن وزیده باشد و این جز گمراهی دور کننده از حق، چیزی دیگر نیست".
------------------------------------------------------------------------------------
یادآوری: در نگارش این مقاله کوتاه، از مباحث کتاب حیات فکری، سیاسی امامان شیعه، تألیف استاد رسول جعفریان استفاده شده است.

لینک اصلی

http://www.emamat.ir/%D8%A7%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%B4%D9%87-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%D8%AA/%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D8%

A7%D8%AA/item/7194

سائر لینک ها

http://mouood.org/component/k2/item/14477

http://etedaal.ir/fa/news/106109


۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۱ فروردين ۹۵ ، ۱۱:۰۴
عباس جعفری (فراهانی)

به گزارش خبرگزاری اهل بیت(ع) ـ ابنا ـ در دیدار نوروزی دبیرکل مجمع جهانی اهل بیت(ع) با کارکنان معاونت امور فرهنگی مجمع در قم، «حجت الاسلام والمسلمین دکتر لک زایی» معاون سابق فرهنگی مورد تکریم قرار گرفت.

اختری: فقط "کار خدایی" باقی می ماند

دراین جلسه که در ساختمان معاونت امور فرهنگی مجمع در قم برگزار شد، «حجت الاسلام والمسلمین اختری» ضمن تبریک سال نو، اهمیت کار در مجمع جهانی اهل بیت(ع) را بیان کرد و گفت:  کار در مجمع، کار در راه معارف اسلام و فعالیت در راه خدمت به اسلام، مسلمین، پیروان اهل بیت(ع) و بندگان خدا به حساب می آید.

وی ادامه داد: در قرآن کریم و سیره پیامبر(ص) به مسأله کار و تلاش توجه شده و نفس انجام کار، عبادت دانسته شده است. حال اگر این کار، برای بندگان خدا انجام شود، ارزشی دوچندان پیدا می کند.

اختری با اشاره به این آیه شریفه که "مَا عِندَکُم یَنفَدُ وَمَا عِندَ اللّهِ بَاقٍ وَلَنَجزِیَنَّ الَّذِینَ صَبَرُواْ أَجْرَهُم بِأَحسَنِ مَا کانُواْ یَعْمَلُون" افزود: اگر فعالیت در مجمع، برای خدا باشد مصداق آن کار بارزش و خدایی است که درباره اش می فرماید: «آنچه در نزد شماست از بین می رود و آنچه در پیش خدا می گذارید باقی می ماند».

دبیرکل مجمع جهانی اهل بیت(ع) با تشکر از معاون فرهنگی سابق مجمع گفت: برادر بزرگوار و دلسوزمان حاج آقای لک زایی چند سال در این نهاد زحمات کشیدند و قدم های خوبی برداشتند و چند کار نو را در مجمع ایجاد کردند.

اختری افزود: ما فقط می توانیم از ایشان "تشکر لفظی" به عمل آوریم؛ چرا که تشکر واقعی را خداوند انجام خواهد داد.

وی با ابراز امیدواری نسبت به اینکه مجمع باز هم از وجود و دیدگاه های دکتر لک زایی بهره مند شود اضافه کرد: و ما همچنان ایشان را جزء خودمان می دانیم و امیدواریم که باز هم ارتباطات خود را با اینجا مورد نظر داشته باشند.

اختری در پایان گفت: از «حاج آقای ایمانی مقدم» که مسئولیت معاونت امور فرهنگی را پذیرفتند نیز تشکر می کنم و برای ایشان آرزوی موفقیت دارم. 

وی خطاب به مدیران و کارکنان معاونت امور فرهنگی مجمع گفت: ان شاء الله با همکاری و پشتیبانی شما از ایشان، بتوانیم قدمهای بسیار خوب و ارزش مندی را در مجمع برداریم.

لک زایی: افتخارم این است که در مجمع کارهای خوبی انجام دادیم

سپس حجت الاسلام و المسلمین دکتر نجف لک زایی در سخنان کوتاهی از دبیرکل مجمع جهانی اهل بیت(ع) و همکاران سابقش تشکر و با تبریک سال جدید برای آنها آرزوی موفقیت کرد.

وی با اشاره به آغاز کار خود در مجمع در سال 1391 گفت: وقتی که به من پیشنهاد شد به مجمع بیایم استخاره کردم. این آیه شریفه آمد که: "رَبِّ هَبْ لی حُکماً وَ أَلحِقْنی بِالصَّالِحین ؛ پروردگارا به من دانش عطا کن و مرا به نیکوکاران ملحق فرما".

لک زایی ادامه داد: این آیه بسیار جالب بود و بعد هم که آمدم، دیدم اغلب اعضای مجمع ــ مخصوصاً افرادی که در قم همکارشان بودم ــ افراد صالح و شایسته ای هستند. این باعث شد که کارهای خوبی نیز انجام شود. افتخار من این است که در مدتی که در خدمت دوستان بودیم با هم کارهای خوبی انجام دادیم.

ادامه در لینک اصلی

http://fa.abna24.com/service/ab/archive/2016/04/07/701241/story.html

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۱ فروردين ۹۵ ، ۱۰:۵۱
عباس جعفری (فراهانی)

به مناسبت سالگرد شهادت آغازگر انقلاب اسلامی در عراق 

علامه شهید آیت الله العظمی سید محمدباقر الصدر(ره) ، یکی از بزرگترین اندیشمندان مسلمان است که مطالعات و تحقیقات او از مهمترین عواملی بود که ذهنیت‌ اندیشمندان جامعه اسلامی را در برابر یورش‌های فرهنگی غرب استواری بخشید. آیت الله العظمی سید محمدباقر الصدر(ره) در تاریخ 25 ذی القعده 1353 در شهر مقدس کاظمین دیده به جهان گشود.[1] و دومین فرزند خانواده بود.

شهید صدر

علامه شهید، فقیهی جامع الشرایط، فیلسوفی اجتماعی، مفسری بزرگ، متفکری آگاه به فرهنگ و علوم زمانش‏، نویسنده ای توانمند و پرکار و سیاستمداری هوشمند و شجاع و دردمند بود.

اجدادش همه از عالمان دین بودند: پدرش سید حیدر در جوانی درگذشت، پدربزرگش آیت الله العظمی سید اسماعیل صدر که یکی از مراجع بزرگ تقلید شیعه در نیمه اول قرن چهارده اسلامی بود، در سال 1338 ق. وفات کرد. دیگر اجدادش که شاخه‌هایی سرسبز و پربار از شجره پربرکت «خاندان صدر» و از تبار غیرتمند و پاک امام کاظم علیه السلام بوده‌اند در سرزمین ایران، لبنان و عراق از پاسداران فرهنگ و اندیشه و دانش و دین بشمار می‌رفته اند.برادر بزرگ و معلمش سید اسماعیل نیز از علماء و مجتهدان پرتلاش و جوان نجف بود که در سال 1388 ق. در چهل و هشت سالگی درگذشت.

خواهرش شهیده «آمنه بنت الهدی الصدر» یکی از زنان دانشمند، شاعر، نویسنده و معلم فقه و اخلاق بود که در مسیر جهاد و مبارزه، با برادرش سید محمدباقر همگام شد و سرانجام سرنوشت هر دو به شهادت و سعادت ابدی ختم گشت.[2] 

سید محمدباقر، از پنج سالگی به مدرسه رفت و تا یازده سالگی دوره ابتدایی را به اتمام رساند. در این دوران، نبوغ شگفت انگیز و استعداد سرشار خدادادی در او درخشید و تعجب آموزگاران و همکلاس های خود را برانگیخت، به طوری که اولیای مدرسه تصمیم گرفتند او را به مدرسه کودکان تیزهوش و نابغه بگذارند تا با هزینه دولت درس بخواند و پس از طی مراحل لازم و قانونی، به دانشگاه‌های اروپا یا آمریکا اعزام کنند و در رشته های علوم جدید تحصیل کند و به کشور خود بازگردد.او به تحصیل علوم دینی و پرداختن به رشته کار پدرانش گرایش داشت و از طرفی مادر و برادر بزرگش رضایت ندادند که او به پول دولت وابسته به غرب و دست اندرکاران خود باخته آموزش و پرورش آن روز عراق، درس بخواند، بالاخره با راهنمایی دو دایی فقیه و دانشمندش آیت الله «شیخ محمدرضا آل یاسین» و آیت الله «شیخ مرتضی آل یاسین» به فراگیری دروس حوزوی و علوم دینی پرداخت.[3]

ادامه در لینک اصلی

http://hawzahnews.com/detail/News/375886

http://hawzahnews.com/detail/Video/375832

http://hawzahnews.com/detail/Video/375914

http://ar.ou.miu.ac.ir/index.aspx?fkeyid=&siteid=23&pageid=27636&newsview=72201


۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۹ فروردين ۹۵ ، ۱۴:۴۷
عباس جعفری (فراهانی)