تاریخ اسلام و معاصر ایران و جهان

تاریخ اسلام و تشیع
تاریخ اسلام و معاصر ایران و جهان
.....
بایگانی
پیوندها
طبقه بندی موضوعی

۳۹۸ مطلب با موضوع «سبک زندگی» ثبت شده است

حجت الاسلام عباس جعفری فراهانی، کارشناس فرق و مذاهب اسلامی درباره فعالیت های تروریست ها در نقاط مختلف جهان بیان داشت: «جریان انحرافی و تکفیری وهابیت پیرو افکار و اندیشه های غلط، دروغین و باطل محمد بن عبدالوهاب ایجاد شد و افکار ابن عبدالوهاب هم به پیروی از افکار منحرف ابن تیمیه در قرن هفتم هجری بنیان گذاشته شد».
وی، بی احترامی به قبور ائمه بقیع و اقداماتی از این قبیل را ناشی از یک جریان انحرافی فکری و همچنین یک جریان سیاسی و اجتماعی دانست و خاطر نشان کرد: «بی احترامی به قبور مقدسه بزرگان، توسط وهابیت به دلیل اینکه جنبه فکری و اعتقادی دارد از یک نوع جهالت انحرافی برمی خیزد و از طرف دیگر ناشی از نوعی تعامل اجتماعی است که مردم جامعه عربستان و اعراب آن زمان به خصوص عرب های منطقه نجد که پیروان آن گروندگان ابن عبدالوهاب بودند، به دنبال این نوع مسائل بودند».
Image result for ‫تکفیری وهابیت‬‎
حجت الاسلام جعفری فراهانی، اضافه کرد: «در رأس اندیشه ها و افکار انحرافی وهابیت مسئله اهل بیت(ع) قرار دارد. در صدر اسلام به پیروی از دستور خداوند و سنت صحیح پیامبر(ص) جریان پیشوایی و رهبری مسلمانان معتقد به ثقلین یعنی معتقدین به قرآن و اهل بیت(ع) ایجاد شد، سپس از میان معتقدین به تقدیس و تقدس صحابه، گروه منحرفی به پیروی از خلفای سه گانه صدر اسلام ایجاد شد و جریان وهابیت پیرو همین جریان هستند که در تاریخ اسلام آثار و لوازم بسیار فراوانی از آنها به جا گذاشته شد. به پیروی از جریان منحرف در صدر اسلام، افکار و اندیشه های انحرافی دیگری مانند خوارج به وجود آمدند که آنان نیز دشمنی با جریان امامت امام علی(ع) داشتند و در جنگ صفین، جمل و نهروان ایجاد شدند، خوارج جریانی انحرافی از مسیر صحیح و درست اسلام ناب محمدی بودند».
این استاد حوزه به تاریخچه شکل گیری جریان وهابیت اشاره و تصریح کرد: «جریان انحرافی وهابیت در قرن ۱۲ در منطقه ریاض با افکار محمدبن عبدالوهاب که یک عالم سنی مذهب حنبلی بود، بنیان گذاشته شد و همان افکار انحرافی گذشته به خصوص افکار انحرافی ابن تیمیه که از علمای سوریه و شام در قرن هفتم بود، این جریان را ایجاد کرد و به آن بها داد. یکی از موضوعاتی که در اصول و برنامه های جریان وهابیت بسیار به آن دامن زدند بحث قبور بزرگان و احترام قبور مقدس ائمه و پیامبر گرامی است. در برخی از نوشته ها، ابن عبدالوهاب حتی بی احترامی ها و جسارت هایی هم نسبت به قبر مقدس پیامبر(ص) از خود نشان داد که با حمایت مسلمانان و احترامی که به پیامبر(ص) می گذاشتند، موفق نشدند بی احترامی ها و جسارت های بیشتری نسبت به قبر پیامبر(ص) از خود نشان دهند. در تاریخ آمده که روزی ابن عبدالوهاب با یاران خود در کنار قبر پیامبر(ص) بودند، سپس به شاگردان، یاران و اصحاب خود گفت: کسی که ما آمدیم کنار قبرش کیست؟ گفتند: قبر پیامبر اسلام، حضرت محمد(ص) است، محمدبن عبدالوهاب گفت: چرا به او احترام می گذاریم و او را زیارت می کنیم او که ارزشی ندارد و سپس گفت: از عصایی که در دست من هست چه کاری برمی آید؟ شاگردانش گفتند: این یک تکه چوب است و کاری از دستش بر نمی آید، ابن عبدالوهاب گفت: از دست کسی که در داخل این قبر با عنوان پیامبر(ص) خوابیده و قبر اوست هم بیش از این چوب کاری بر نمی آید. این همه بی احترامی و جسارت نسبت به پیامبر نشان از یک جریان باطل، انحرافی و خشک مقدسی یا یک انحراف جهالت گونه ای دارد که عبدالوهاب داشته و آنها را مطرح کرده است».
حجت الاسلام جعفری فراهانی، درخصوص اینکه تفکر و اعمال انحرافی وهابیت تحت تاثیر سیاست و قدرت ها قرار می گیرد، تصریح کرد: «می توانیم بگوییم که در منطقه ای خاص، همچون عربستان این مسئله وجود دارد. ما در تاریخ گذشته عربستان شخصیت های ذی نفوذ بزرگی نداشتیم، شخصیت ها در ملت های ایران، رم، یونان، اروپا و جاهای دیگر، شخصیت های بزرگ و موثری از جهت تمدنی بودند و تاثیرات مثبتی داشتند و تا قبل از ظهور اسلام، منطقه عربستان خالی از این جریان بوده است و این یک نوع ضعفی است که در این منطقه وجود داشته البته اگر به تاریخ گذشته جنوب عربستان در منطقه یمن نگاه کنیم که در قرآن هم به آن اشاره شده بعضی از تمدن ها ذی نفوذ بودند مثل جریان بلقیس و سلیمان، اما در مناطق نجد، ریاض، مکه و مدینه غیر از جریان حضرت ابراهیم و اسماعیل شخصیت دیگری نداشتیم لذا شاید به یک معنا هم بتوانیم بگوییم که اینها چون شخصیت های ذی نفوذ و موثر نداشتند بی احترامی به بزرگانشان از سوی جریان وهابیت به نوعی از این مسئله نشات می گیرد یا تاثیری در این جهت داشته است».
وی درباره امکان تعدیل تفکرات تندروانه از جمله تفکر وهابیت نیز یادآور شد: «امکان تعدیل تفکرات انحرافی وهابی ها وجود دارد به خصوص در زمان فعلی که در میان شخصیت های اهل سنت معاصر افرادی دیده می شوند و اندیشه ها و افکارشان را منتشر می کنند که در مورد جریان ها، فرقه ها و گرایش های مختلف اهل سنت از جمله حنبلی، حنفی و شافعی افکار جدیدی را مطرح می کنند. یکی از این شخصیت های معاصر اهل سنت حسن بن فرحان المالکی است که در منطقه ریاض زندگی می کند، این فرد افکار بسیار نوینی دارد، بحث، احتجاج و سخنرانی می کند و کتاب می نویسد و افکار اهل سنت که گرایش وهابیت دارند را نقد می کند یا نگاهشان نسبت به پیامبر، آیات، تفسیر و تاویل قرآن، صحابه پیامبر و جریان های بنی امیه و بنی عباس را مورد نقد قرار می دهد. البته پیش از فرحان هم اساتید و بعضی از افراد مصری دیگری بودند که جریان وهابیت را نقد می کردند».

این استاد به پیوند میان وهابیت و جریان داعش اشاره کرد و خاطرنشان کرد: «امروز به دنبال جریان انحرافی وهابیت و تکفیری، گروه های منحرف سیاسی، اجتماعی و فرهنگی جدیدی پدید آمدند مانند القاعده، طالبان و جدیدترین و قوی ترین گروه انحرافی به پیروی از جریان وهابیت جریان داعش است. جریان داعش از یک سو به افکار انحرافی جریان منحرف وهابیت و از طرف دیگر به انگیزه های سیاسی برای این جریان برمی گردد، استعمارگران، توطئه گران و مخالفان اسلام از جمله آمریکا و صهیونیست ها به دنبال جریان اسلام هراسی و شیعه هراسی که بعد از حوادث خاورمیانه در چندین سال گذشته به وجود آمد، تلاش کردند مردم منطقه به جریان صحیح دینی یعنی جریان اسلام واقعی و ناب که تفکر شیعه اثنی عشری است، گرایش پیدا نکنند، دشمنان اسلام از تلاش برای عدم گرایش به دین صحیح در میان ملت های خود و منطقه اروپا، آمریکا و سایر مناطق دنیا فروگذار نکردند».// منبع: سایت مساجدنیوز 

لینک اصلی  

http://shakhes.salehin.ir/2017/06/20/%D8%AF

https://www.mouood.org/component/k2/item/41513

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۴ تیر ۹۶ ، ۰۹:۳۰
عباس جعفری (فراهانی)
به مناسبت 8 شوال سال روز تخریب قبور مطهر ائمه مظلوم بقیع «علیهم السلام» و یوم الهدم
اشاره:

یَومُ الهَدم (روز تخریب) یا تخریب بقیع، به معنای خراب کردن آرامگاه‌ها و بناهای مذهبی و تاریخی قبرستان بقیع در مدینه به دست وهابیان است. وهابیان دو بار، یکی در ۱۲۲۰ و دیگری در ۱۳۴۴ قمری با بدعت شمردن بنای بر قبور و زیارت، به تخریب اماکن و بقعه‌های بقیع پرداختند. تخریب بقیع اعتراضات شدیدی را در کشورهای مسلمان از جمله ایران برانگیخت. بسیاری از شیعیان، علمای شیعه و پیروان اهل بیت(ع) هر سال در هشتم شوال که با عنوان یوم الهدم شهرت یافته، مجالسی برگزار می‌کنند و به مرثیه‌خوانی و یادآوری حادثه تخریب بقیع می‌پردازند. (سایت ویکی شیعه)

حجت الاسلام عباس جعفری فراهانی، کارشناس فرق و مذاهب اسلامی و دبیر شورای کتاب مجمع جهانی اهل بیت (ع)، بی احترامی به قبور ائمه بقیع و اقداماتی از این دست را ناشی از یک جریان انحرافی فکری و همچنین یک جریان سیاسی و اجتماعی دانست و گفت: بی احترامی به قبور مقدس بزرگان اسلام توسط جریان وهابیت، به دلیل اینکه جنبه فکری و اعتقادی دارد از یک نوع جهالت و انحراف فکری بر می خیزد و از طرف دیگر ناشی از نوعی تعامل و سنت غلط اجتماعی است که مردم جامعه عربستان و عرب های آن زمان به خصوص عرب های منطقه نجد که پیروان آن گروندگان محمدبن عبدالوهاب بودند، به دنبال این نوع مسایل می گشتند. 
او گفت: لازم است از داخل خود اهل سنت بزرگانی با تفکر نقد جریان انحرافی وهابیت حرکت کنند، که مسلما این کار در تعدیل افکار وهابیت و جلوگیری از تندروی آنان موثر خواهند بود. از جهت دیگر نیز باید جریان وسیعی در جهان اسلام ایجاد شود و با تشکیل کنفرانس ها، نشست ها و کنگره ها علمای اهل سنت را جمع شوند و میدان بحث و گفت‌ و گو البته با حسن نیت ایجاد شود و افکار وهابیت و سلفیت منحرف نقد شود و به سوی یک مسیر درستی با یک تعامل سازنده پیش بروند. 
Image result for ‫ائمه بقیع‬‎
ایشان به ریشه ها و دلایل تخریب قبور ائمه بقیع به وسیله جریان وهابیت اشاره و اظهار کرد: جریان انحرافی و تکفیری وهابیت پیرو افکار و اندیشه های غلط، دروغین و باطل محمد بن عبدالوهاب ایجاد شد و افکار او هم به پیروی از افکار منحرف ابن تیمیه در قرن هفتم هجری بنیان گذاشته شد؛ موضوعات مختلفی در اندیشه ها و افکار غلط ابن عبدالوهاب وجود دارد که اتفاقا معروف هستند، به عنوان مثال این جریان در بحث اعتقاد به خداوند، صفات و ویژگی هایی را برای خداوند معتقدند که خلاف آیات قرآن و روایات صحیح است؛ همچنین در بحث توسل، شفاعت، زیارت قبور، احترام به صاحبان قبور و رفتن به مساجد مقدس، اعتقاداتی خلاف آنچه قرآن و روایات تأکید کردند، دارند؛ در رأس اندیشه ها و افکار انحرافی وهابیت مساله اهل بیت(ع) قرار دارد. در صدر اسلام به پیروی از دستور خداوند و سنت صحیح پیامبر(ص) جریان پیشوایی و رهبری مسلمانان معتقد به ثقلین یعنی معتقدین به قرآن و اهل بیت(ع) ایجاد شد؛ سپس از میان معتقدین به تقدیس و تقدس صحابه، گروه منحرفی به پیروی از خلفای سه گانه صدر اسلام ایجاد شد و جریان وهابیت پیرو همین جریان هستند که در تاریخ اسلام آثار و لوازم بسیار فراوانی از آنها به جا گذاشته شد. 
۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۱ تیر ۹۶ ، ۱۴:۰۲
عباس جعفری (فراهانی)

آنچه به دنبال می آید، مقدمه و پیش گفتار کتاب وارونگی؛ نقد و بررسی بنیان های فکری جریان های تکفیری با تأکید بر داعش است. این کتاب با این ادعا که تمامی مبانی فکری جریان های تکفیری قرائت وارونه ای از مفاهیم مقدس اسلامی است. به نقد و بررسی صرفا عقاید آنها در دو بخش عقاید سنتی و عقاید نو پرداخته است و به صورت مقایسه ای ابتدا نظریه اسلام را پیرامون این مفاهیم و سپس انحرافات جریان های تکفیری به ویژه داعش را در این زمینه بیان کرده است. عقاید سنتی شامل سه محور ایمان و کفر، توحید و شرک و بدعت است. عقاید نوین نیز جاهلیت، تکفیر سیاسی، هجرت، جماعت، جهاد، نکایه و انهاک، امت، خلافت و آخرالزمان است.

این کتاب نوشته ححت الاسلام دکتر سید مهدی علی زاده موسوی و به زودی توسط دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم منتشر خواهد شد.

مقدمه

هنگامی که داعش در سوریه ظهور کرد و پس از چندی سه استان عراق ــ صلاح‌الدین، نینوا و الانبار ــ را در اختیار گرفت، تلقی عمومی از این جریان، حرکتی کوتاه‌مدت، هیجانی و بدون هرگونه مبنای فکری و نظری بود. [۱] بسیاری داعش را به دسته‏‏ ای خار تشبیه می‏ کردند که به سرعت آتش می‏ گیرد و شعله‏ های آن سوزاننده و پرحجم است، اما پس از مدت کوتاهی به تلی از خاکستر تبدیل خواهد شد و چیزی از آن باقی نخواهد ماند. برخلاف این تصور، با گذشت زمان، نه‌تنها داعش از میان نرفت، بلکه آوازه‌اش از مرزهای سوریه و عراق گذشت و در مناطق دوری مانند افریقا، اروپا و مناطق مختلف آسیا پیچید. حرکتی که تصور می‏ شد به علت داشتن خشونت و بی‏رحمی و فقدان مبانی نابود شود، پس از مدتی کوتاه به یکی از دغدغه‏ های اصلی کشورهای اسلامی تبدیل شد. از کشورهای درگیر، مانند عراق، سوریه، افغانستان، پاکستان، آسیای مرکزی، قفقاز و افریقا گرفته تا اروپا و امریکا، که زمانی امن شمرده می‏ شدند، کمابیش و بالقوه یا بالفعل با این خطر روبه‌رو شدند. جمهوری اسلامی ایران نیز بی‏ تردید باید نگران نفوذ این اندیشه، به‌ویژه در مناطق اهل سنت، باشد.

سنخ و ماهیت رشد و نفوذ داعش در کشورها و جوامع به‌خوبی نشان داد که ماهیت این نفوذ، تنها به ابعاد فیزیکی ختم نمی‏ شود و بیش از آن صبغه نظری و عقیدتی دارد. به عبارت دیگر، این عقاید داعش است که در مناطق مختلف دنیا، اعم از جوامع عقب‌مانده و توسعه‌یافته، در حال رشد و گسترش است و کارهای خشونت‌آمیز فقط جلوه‏ ای از عقاید و دیدگاه‏ های فکری و نظری آن است. شاید با عملیات نظامی مدتی آتش خشونت‌ها خاموش شود، اما اندیشه و فکر همچنان در لایه‌های پنهان اجتماع به حیات خود ادامه می‌دهد. از این رو، تقریباً همه پذیرفتند که راه مقابله با داعش فقط مقابله نظامی و بیان عریان خشونت‏ های آن نیست، بلکه باید نگاهی عمیق‏ تر، استراتژی‏ هایی عملیاتی‏ تر و برنامه‏ ریزی‏ هایی دقیق ‏تر را تدارک دید. [۲]

علی‌رغم درک خطر نفوذ اندیشه‏ ای داعش، همچنان نگاه اصلی در تقابل با داعش، بیشتر به جنبه‏ های نظامی و فیزیکی معطوف شد و ابعاد نظری و فکری آن مغفول ماند. در همایشی در عراق، با حضور رؤسای دانشگاه ‏ها و مؤسسات علمی و علمای حوزه‏های علمیه، گفته شد که عراق در برابر داعش پیش و بیش از آنکه نیازمند حشد شعبی نظامی باشد، نیازمند حشد شعبی علمی است و اگر چنین نشود، داعش پیوسته از میان جامعه اهل سنت عراق یارگیری خواهد کرد. این دغدغه در دیدار با علمای اهل سنت عراق تقویت شد. یکی از علمای بزرگ اهل سنت عراق گفت: «من بیش از آنکه نگران شکاف میان شیعه و اهل سنت در عراق باشم، نگران شکاف در میان جامعه اهل سنت عراق هستم؛ حتی اهل سنت معتدل عراق نیز در خطر گرایش به داعش هستند».

داعش فقط نمونه‌ای از ده‌ها گروه کوچک و بزرگی است که در مناطق گوناگون جهان، به‌ویژه کشورهای اسلامی، فعال‌اند و با عقاید و افکار خود جوانان دغدغه‌مند مسلمان را جذب می‌کنند.

با توجه به شرایط کنونی، اگر بپذیریم که به موازات مقابله نظامی، مقابله نرم یا همان مقابله نظری با جریان‌های تکفیری، مانند داعش، ضرورت دارد، دو پرسش اساسی رخ می‏ نماید:

نخست: ماهیت گروه‌های تکفیری، از جمله داعش، چیست؟ چه عقایدی دارند و پاسخ آنها چیست؟

دوم: علل و عوامل رشد این گروه‌ها کدام است؟

پرسش نخست ناظر به چیستی و پرسش دوم ناظر به چرایی گروه‌های تکفیری است و پاسخ به این پرسش‏ ها اهمیت فراوانی دارد؛ چراکه اگر پاسخ مناسبی ارائه نشود، تقابل با این گروه‌ها و نفوذشان در سراسر جهان عبث و بیهوده خواهد بود.[۳] 

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۸ تیر ۹۶ ، ۱۲:۲۸
عباس جعفری (فراهانی)

Image result for ‫عید سعید فطر مبارک‬‎

تصاویر/ دیدار مسئولان نظام و سفرای کشورهای اسلامی با  رهبر معظم انقلاب اسلامی

http://hawzahnews.com/detail/Photo/419083#ad-image-0

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۷ تیر ۹۶ ، ۰۹:۲۳
عباس جعفری (فراهانی)


«به خدا سوگند ستون‌هاى هدایت در هم شکست و نشانه‏ هاى تقوى محو شد و دستاویز محکمى که میان خالق و مخلوق بود گسیخته گردید پسر عم مصطفى کشته شد، على مرتضى به شهادت رسید و بدبخت‏ ترین اشقیاء او را شهید نمود.»

امام على علیه السلام پس از خاتمه جنگ نهروان با خوارج و  بازگشت به کوفه در صدد حمله به شام بر آمد و حکام ایالات نیز در اجراى فرمان آن حضرت تا حد امکان به بسیج پرداخته و گروه‌هاى تجهیز شده را به خدمت وى اعزام داشتند.

تا اواخر شعبان سال چهلم هجرى نیروهاى اعزامى از اطراف وارد کوفه شده و به اردوگاه نخیله پیوستند، على علیه‌السلام گروه‌هاى فراهم شده را سازمان رزمى داد و با کوشش شبانه روزى خود در مورد تأمین و تهیه کسرى ساز و برگ آنان اقدامات لازمه را به عمل آورد، فرماندهان و سرداران او هم که از رفتار و کردار معاویه و مخصوصا از نیرنگ‌هاى عمرو عاص دل پر کینه داشتند در این کار مهم حضرتش را یارى نمودند و بالاخره در نیمه دوم ماه مبارک رمضان از سال چهلم هجرى على علیه السلام پس از ایراد یک خطابه غراء تمام سپاهیان خود را به هیجان آورده و آنها را براى حرکت به سوى شام آماده نمود ولى در این هنگام تقدیر، سرنوشت دیگرى را براى او نوشته و اجراى طرح وى را عقیم گردانید.

فراریان خوارج، مکه را مرکز عملیات خود قرار داده بودند و سه تن از آنان به اسامى عبدالرحمن بن ملجم و برک بن عبدالله و عمرو بن بکر در یکى از شب‌ها گرد هم آمده و از گذشته مسلمین صحبت می‌کردند، در ضمن گفتگو به این نتیجه رسیدند که باعث این همه خونریزى و برادر کشى، معاویه و عمروعاص و على (علیه السلام) می‌باشند و اگر این سه نفر از میان برداشته شوند مسلمین به کلى آسوده شده و تکلیف خود را معین مى‏ کنند، این سه نفر با هم پیمان بستند و آن را به سوگند مؤکد کردند که هر یک از آنها داوطلب کشتن یکى از این سه نفر باشد. عبدالرحمن بن ملجم متعهد قتل على علیه السلام شد، عمرو بن بکر عهده‏ دار کشتن عمرو عاص گردید، برک بن عبدالله نیز قتل معاویه را به گردن گرفت و هر یک شمشیر خود را با سم مهلک، زهر آلود نمودند تا ضربتشان مؤثر واقع گردد نقشه این قرار داد به طور محرمانه و سرى در مکه کشیده شد و براى این که هر سه نفر در یک موقع مقصود خود را انجام دهند شب نوزدهم ماه رمضان را که شب قدر بوده و مردم در مساجد تا صبح بیدار می‌مانند براى این منظور انتخاب کردند و هر یک از آنها براى انجام ماموریت خود به سوى مقصد روانه گردید، عمرو بن بکر براى کشتن عمرو عاص به مصر رفت و برک بن عبدالله جهت قتل معاویه رهسپار شام شد ابن ملجم نیز راه کوفه را پیش گرفت.

حضرت علی علیه السلام

برک بن عبد الله در شام به مسجد رفت و در شب نوزدهم در صف اول نماز ایستاد و چون معاویه سر بر سجده نهاد برک شمشیر خود را فرود آورد ولى در اثر دستپاچگى شمشیر او به جاى فرق معاویه بر ران وى اصابت نمود. معاویه زخمی شدید برداشت و فورا به خانه خود منتقل و بسترى گردید و ضارب را نیز نزد او حاضر ساختند. معاویه گفت: تو چه جرأتى داشتى که چنین کارى کردى؟ برک گفت امیر مرا معاف دارد تا مژده دهم: معاویه گفت: مقصودت چیست؟ برک گفت همین الان على را هم کشتند: معاویه او را تا تحقیق این خبر زندانى نمود و چون صحت آن معلوم گردید او را رها نمود و به روایت بعضى (مانند شیخ مفید) همان وقت دستور داد او را گردن زدند.

چون طبیب معالج زخم معاویه را معاینه کرد اظهار نمود که اگر امیر اولادى نخواهد می‌توان آن را با دوا معالجه نمود و الا باید محل زخم با آهن گداخته داغ گردد، معاویه گفت: تحمل درد آهن گداخته را ندارم و دو پسر (یزید و عبدالله) براى من‏ کافى است. (1)

عمرو بن بکر نیز در همان شب در مصر به مسجد رفت و در صف اول به نماز ایستاد. اتفاقا در آن شب عمروعاص را تب شدیدى رخ داده بود که از التهاب و رنج آن نتوانسته بود به مسجد برود و به پیشنهاد پسرش قاضى شهر را براى اداى نماز جماعت به مسجد فرستاده بود!

پس از شروع نماز در رکعت اول که قاضى سر به سجده داشت عمرو بن بکر با یک ضربت شمشیر او را از پا در آورد، همهمه و جنجال در مسجد بلند شد و نماز نیمه تمام ماند و قاتل بدبخت دست بسته به چنگ مصریان افتاد، چون خواستند او را نزد عمروعاص برند مردم وى را به عذاب هاى هولناک عمروعاص تهدیدش می‌کردند عمرو بن بکر گفت مگر عمروعاص کشته نشد؟ شمشیرى که من بر او زده ‏ام اگر وى از آهن هم باشد زنده نمى‏ ماند. مردم گفتند آن کس که تو او را کشتى قاضى شهر است نه عمروعاص!!

بیچاره عمرو آن وقت فهمید که اشتباها قاضى بی‌گناه را به جاى عمروعاص کشته است. لذا از کثرت تأسف نسبت به مرگ قاضى و عدم اجراى مقصود خود شروع به گریه نمود و چون عمروعاص علت گریه را پرسید عمرو گفت من به جان خود بیم ناک نیستم بلکه تأسف و اندوه من از مرگ قاضى و زنده ماندن تست که نتوانستم مانند رفقاى خود مأموریتم را انجام دهم! عمرو عاص جریان امر را از او پرسید. عمرو بن بکر مأموریت سرى خود و رفقایش را براى او شرح داد آنگاه به دستور عمرو عاص گردن او هم با شمشیر قطع گردید. بدین ترتیب مأمورین قتل عمروعاص و معاویه چنانکه باید و شاید نتوانستند مقصود خود را انجام دهند و خودشان نیز کشته شدند.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۵ خرداد ۹۶ ، ۱۴:۵۴
عباس جعفری (فراهانی)

میلاد نورانی کریم آل طه حضرت امام حسن مجتبی (ع) مبارک باد

Image result for ‫امام حسن مجتبی ...‬‎

اشاره

در پانزدهم ماه رمضان المبارک سال سوّم هجرت (۱) و در خانه دخت گرامی رسول خدا حضرت فاطمه زهرا(س) فرزندی چشم به جهان گشود که ولادت او باعث شادی و سرور نبی مکرّم اسلام(ص) گردید. او را «حسن» نام نهادند. از پیامبر بزرگوار، حضرت محمّد(ص) نقل شده است که خطاب به ایشان فرمودند:«أشبهتَ خَلقی و خُلقی». (۲) یعنی؛ ای حسن [جان]، تو از جهت آفرینش(صورت) و اخلاق(سیرت و رفتار) شبیه من هستی.
روشن است که مصاحبت با انسان کاملی، همانند پیامبر(ص) و رشد و نموّ نمودن در منزل شخصیتی بزرگ، همانند حضرت امام علیّ(ع) و زن نمونه و کامل مانند حضرت فاطمه زهرا(س)، نتیجه اش تولّد انسان کاملی همانند حسن بن علیّ(علیهما السلام) است. هیچ انسانی در جهان هستی از جهت کمالات و مقامات انسانی همانند اهل بیت عصمت و طهارت(ع) نبوده و نخواهد بود، سلام الله علیهم اجمعین.
ضمن عرض تبریک به مناسبت میلاد نورانی و پر خیر و برکت این امام عزیز و کریم آل محمد(ص)، توجه خوانندگان گرامی را به نوشتاری کوتاه بقلم حجت الاسلام عباس جعفری فراهانی که پیرامون شخصیت، فضائل علمی- اخلاقی ایشان و تبیین معنای صحیح سیاست و خلافت اسلامی و دلائل تحمیل صلح بر حضرت امام حسن مجتبی(ع) نگارش یافته، جلب می کنم:

۱- شخصیت علمی، اخلاقی امام (ع)
پیرامون مقام و شخصیت علمی، اخلاقی سبط اکبر پیامبر(ص)، حضرت امام مجتبی(ع)، سخن بسیار است که فقط به ذکر چند حدیث در این باره اکتفا می شود:
قال الرسول(ص): «لو کان العقل رجلاً لکان الحسن». یعنی؛ اگر قرار بود عقل به صورت انسانی مجسم شود، همانا به صورت \"حسن بن علیّ [ع] \" جلوه می کرد.
قال الصادق(ع): «انّ الحسن بن علیّ(ع) کان اعبد الناس فی زمانه و ازهدهم و افضلهم و کان اذا حجّ، حجّ ماشیاً و...». (۳) یعنی؛ به راستی که [امام حسن مجتبی(ع)] در زمان خویش عابدترین، زاهدترین و داناترین مردم بود.
در باره ابعاد علمی و صفات پسندیده اخلاقی مانند تواضع، جود و بخشش، کرامت، سخاوت، علم و دانش، شجاعت؛ نقل های تاریخی فراوانی وجود دارد که در کتب تاریخ اسلام و تاریخ زندگانی ائمه معصومین(ع) مکتوب می باشد، مانند داستانی که در باره تواضع و بر خورد شایسته با مردم و به خصوص تهیدستان در تاریخ آمده است که امام حسن(ع) در محلی نشسته بودند، هنگامی که خواستند از آن جا بروند شخص تهیدستی وارد شد، امام(ع) به او خوش آمد گفت و او را مورد محبت قرار داده و به او فرمود: «انّک جلستَ علی حین قیام منّا افتأذن لی بالإنصراف». یعنی؛ تو به هنگام بلند شدن ما آمدی آیا اجازه می دهی که برویم؟، مرد گفت: آری، ای فرزند رسول خدا(ص).
در روایتی حسن بصری در مورد سیاست از امام حسن مجتبی(ع) سوال می کند، حضرت چنان با بیان شیرین و کلمات زیبا به او پاسخ می دهد که که هر خواننده ای با شنیدن آن به وجد می آید.
قال الحسن بن علیّ(ع): «هی[السیاسة] أن ترعی حقوق الله و حقوق الأحیاء و حقوق الأموات، فأما حقوق الله. فاداء ما طلب، و الإجتناب عما نهی، و اما حقوق الأحیاء: فهی ان تقوم بواجبک نحو اخوانک، و لا تتأخر عن خدمة أمتک، و ان تخلص لولی الأمر ما أخلص لأمّة و أن ترفع عقیدتک فی وجهه اذا ما حاد عن الطریق السوی و امّا حقوق الأموات، فهی أن تذکر خیراتهم و تتغاضی عن ساوئهم، فانّ لهم ربّاً یُحاسبهم». (۴) یعنی؛ سیاست آن است که حقوق خداوند، و حقوق زنده ها، و حقوق مرده ها؛ را رعایت کنی. اما حقوق خداوند، پس عبارت است از انجام آنچه که خواسته خداوند است و پرهیز از آنچه که او نهی کرده است. اما حقوق زنده ها آن است که به وظیفه خود در برابر برادرانت عمل کنی و از خدمت امت خویش بازنمانی و تا زمانی که ولی امر مسلمین با امت خود صادق است، با او صادق باشی و هنگامی که وی از راه راست منحرف شد، عقیده ات را رو در روی او اظهار کنی و اما حقوق مردگان: این است که نیکی های آنان را یاد کنی و از بدی هاشان چشم بپوشی، چرا که آن ها را پروردگاری است که از آنان حساب کشی می کند.

ادامه در لینک زیر 

http://ajafari42.andishvaran.ir/fa/ShowNote.html?ItemId=11725

متن کامل کتاب حقائق پنهان ... 

کتاب " حقایق پنهان : پژوهشی در زندگانی سیاسی امام حسن مجتبی علیه السلام" نوشته احمد زمانی

http://ahlolbait.com/media/7092/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۰ خرداد ۹۶ ، ۱۰:۱۳
عباس جعفری (فراهانی)

«نهج البلاغه» به عنوان یک دستاورد برای جامعه اسلامی به حساب می آید و آموزه های مختلفی برای شئون مختلف در زندگی انسان امروز را در خودش جای داده است؛ از طرف دیگر جامعه باید با استفاده از این دستاورد به سمت عقلانیت حرکت کند و مردم باید از برخوردهای احساسی در شرایط مختلف بپرهیزند. جامعه مسلمانان نباید به فکر دشمنان صوری باشند بلکه باید توان خود را برای مبارزه با دشمنان واقعی افزایش دهند. برخی از آنها صفت خادم حرمین شریفین را برای خودشان انتخاب می کنند اما با دشمنان مسلمانان برای سرکوب جوامع اسلامی هم پیمان می شوند.

حجت الاسلام عباس جعفری فراهانی در گفت و گو با خبرنگار شفقنا درباره حضرت امیر(ع) اظهار کرد: امام علی(ع) به عنوان یک شخصیت بزرگ و نامدار در تاریخ اسلام و دیگر مذاهب اسلامی و غیر اسلامی یک جایگاه بسیار رفیع و گسترده‌ای دارند. بعضی از دانشمندان اسلامی در شناخت شخصیت امام علی(ع) اظهار عجز کردند و ایشان را دارای شخصیت متفاوت و متضادی می دانند. وقتی زندگی و ویژگی های ایشان را بررسی می کنیم به اوصافی از ایشان دست پیدا می کنیم که می توانیم آنها را تحلیل کنیم و الگوی خودمان قرار دهیم.

او ادامه داد: حضرت علی(ع) دارای ویژگی هایی مانند رحم و مروت  و انسان دوستی هستند و از سویی دیگر با ظلم، بی عدالتی، بی تقوایی، تجاوز به حقوق دیگران و زورمداری بسیار سخت مبارزه می کند. برخی از شخصیت‌های تاریخی تنها در چند وجوه اخلاقی و رفتاری ممتاز هستند اما ایشان در وجوه اجتماعی، عبادی، سیاسی و فردی نسبت به اشخاص برجسته تاریخ برتری ویژه‌ای دارند.

این کارشناس مذهبی باتوجه به شرایط دشوار در زمان حضرت امیرالمومنین(ع)، بیان کرد: حضرت علی(ع) در سنین نوجوانی به اسلام ایمان آورد و همراه با پیامبر(ص) بود، او با اینکه در شرایط دشوار تاریخی قرار داشت اما در هیچ زمانی از مسیر عدالت دور نشد به نوعی در تعامل با گروه‌های مختلف مردم به حق عمل کردند. اگرچه رسیدن به چنین جایگاهی بسیار سخت حاصل می شود اما هر شخصی باید به قدر توانایی خودش برای نزدیک شدن به این جایگاه و ویژگی های رفتاری تلاش کند.

جعفری فراهانی با اشاره به مباحث حکومتی و برخورد امام علی(ع) با مردم، توضیح داد: حضرت علی(ع) در اجرای مباحث حکومتی بسیار دقیق عمل می کردند، همان طوری که در نهج البلاغه می خوانیم ابتدا با درخواست پذیرفتن حکومت مخالفت می کنند؛ ایشان در خطبه 91 نهج البلاغه می فرماید: «دعونی والتمسوا غیری ...» مردم مرا رها کنید و حضرت امیر(ع) می گوید اگر من نزدیک ترین فرد به پیامبر(ص) بودم، با ظلم و فساد مبارزه می کردم چرا تا به حال به سراغ من نیامدید؛ اگر چنین مسوولیتی را بپذیرم بر مدار حق عمل می‌کنم و این موضوع برای بسیاری از افراد قابل تحمل نیست.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۷ خرداد ۹۶ ، ۱۱:۴۹
عباس جعفری (فراهانی)

رهبر انقلاب اسلامی در مراسم سالگرد امام خمینی(ره) در اجتماع با شکوه حرم مطهر ایشان

حضرت آیت الله العظمی «خامنه ای» رهبر معظم انقلاب اسلامی عصر روز یکشنبه 14 خرداد 1396 در اجتماع عظیم مردم در بیست و هشتمین سالگرد رحلت امام بزرگوار و همیشه زنده ملت، خمینی کبیر تأکید کردند: برخوداری از «روحیه، ذهن و عمل انقلابی» درس بزرگ امام راحل عظیم الشأن است و ملت ایران در پرتو اهداف و آرمانهای همچنان پر جاذبه امام و هوشیاری در مقابل شیطان بزرگ، راه تحقق اهداف انقلاب را در معنای حقیقی عقلانیت یعنی انقلابی گری ادامه می دهد.

حضرت آیت الله العظمی «خامنه ای» در ابتدای سخنان خود با گرامی داشت سالگرد رحلت دردناک امام بزرگوار، به مطالب و حقایقی که در طول سالهای گذشته درخصوص امام و انقلاب بیان شده، اشاره کردند و گفتند: درباره امام ناگفته هایی وجود دارد که باید به تدریج به ذهنیت جامعه منتقل شود اما مطالبی هم که در طول سالهای گذشته بیان شده اند، باید تکرار و مرور شوند تا راه و مبانی امام از گزند تحریف در امان بمانند و برخی افراد مجال تحریف امام را پیدا نکنند.

ایشان، مخاطب اصلی سخنان امروز خود را جوانان بیان و خاطرنشان کردند: از آنجا که جوانان دوران حماسه های بزرگ، پیروزی انقلاب اسلامی، دفاع مقدس و دوران حرکت های بزرگ در مقابل تجزیه طلبان را ندیده اند، مخاطب اصلی توضیحات امروز من درخصوص امام، جوانان هستند، ضمن آنکه ذهن نسل جوان، بیش از دیگران در معرض حملات تحریف کنندگان قرار دارد.

رهبر انقلاب اسلامی خطاب به جوانان گفتند: پیروزی انقلاب اسلامی که تحقق اراده الهی بوسیله امام خمینی و با کمک مردم بود، یک جابجایی سیاسی صرف و کنار رفتن یک گروه از قدرت و روی کار آمدن گروه دیگر نبود، بلکه انقلاب اسلامی یک تحول عمیق و عظیم در عرصه سیاست کشور و در متن جامعه ایرانی بود.

   

حضرت آیت الله خامنه ای به تحول عمیقی که در عرصه سیاست کشور بوجود آمد، اشاره کردند و افزودند: انقلاب اسلامی، یک دیکتاتوریِ بسته و ارثی و وابسته به بیگانگان و دنباله رو آنها را به یک حکومت مردم‌پایه و متکی به مردم و مستقل و سربلند و دارای هویت تبدیل کرد.

ادامه در لینک اصلی

http://fa.abna24.com/news/%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8

http://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=36745

تصاویر 

http://farsi.khamenei.ir/photo-album?id=36720

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۶ خرداد ۹۶ ، ۱۳:۱۸
عباس جعفری (فراهانی)
استاد حوزه و کارشناس تاریخ اسلام در خصوص فلسفه روزه در کلام امام علی(ع) اظهار کرد: حضرت علی(ع) می فرماید: «روزه برای این است که از محرمات الهی دوری کند همچنان که خود را از خوردنی ها و آشامیدنی­ ها نگه می دارد». این جمله حضرت اشاره به حکمت و فلسفه روزه است که همان طوری که در زمان روزه از شخص روزه دار خواسته می­ شود خود را از خوردنی­ ها و آشامیدنی­ ها نگه بدارد از آن استفاده تمرینی کند برای اینکه از کل محرمات و از همه حرام های الهی خود را نگه دارد.
آیت الله محمدهادی یوسفی غروی در گفت و گو با خبرنگار شفقنا گفت: در نهج البلاغه درباره حکمت فریضه الهی روزه در ماه مبارک رمضان آمده است «الصیام ابتلاء لاخلاص الخلق» «روزه برای آزمایش اخلاص بندگان است». روزه عبادتی است که مظاهر و ظواهری ندارد بلکه یک امر باطنی است و کسی می ­تواند روزه را با ارکان، شرایط و واجباتش انجام داده و هیچ مظهری بر او نذاشته باشد و همچنین می تواند در ماه مبارک رمضان بدون هیچ گونه عذر شرعی روزه یعنی فریضه الهی و قرآنی را نقض و نافرمان برداری کرده باشد و در عین حال هم باز هیچ مظهری بر او نباشد. بنابراین روزه یک عبادت خالصانه مخلصانه است مگر کسی عمدا برای ریاکاری تظاهر به این کند که روزه است اما صرف اینکه بگوید روزه است ریاکاری نیست بلکه راجع به نیت اوست که از این اظهار چه قصدی داشته باشد.
او ادامه داد: کلمه دیگری از سخنان امیرالمومنین علی(ع) در نهج البلاغه آمده است «و عن ذلک ما حرص الله لعباده المومنین بالصلوات والزکوات و مجاهدة الصیام فی الایام مفروضات» خداوند بندگان مومن به خدا را به وسیله نمازها، پرداخت زکات­ ها و همچنین با جهاد روزه گیری در روزهای واجب ماه مباک رمضان از گناه و آلودگی دور داشته است. امام علی(ع) از این روزها تعبیر به جهاد کرده است چون جهاد با نفس است. وقتی شخص با روزه از تناول و ارتکاب هر کدام از مفطرات اعم از خوردن و آشامیدن خودداری کند معنی اش این است که با خودش جهاد کرده است، با خواسته­ های نفسش مبارزه کرده است و در نتیجه همانی است که در انتهای آیه روزه در سوره بقره آمده است «لعلکم تتقون» تا شاید شما با تقوا شوید. تقوا یعنی پرهیزکاری یعنی جلوی خواسته­ های نفس را گرفتن و محدود کردن و این احتیاج به تقویت اراده دارد. تقوا یعنی تقویت اراده و وادار کردن خود بر انجام واجبات و ترک محرمات الهی. ... .
ادامه در لینک اصلی

http://fa.shafaqna.com/news/385420/1396/03/05/%D8%A2

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۸ خرداد ۹۶ ، ۱۴:۴۰
عباس جعفری (فراهانی)


حجت الاسلام عباس جعفری فراهانی دبیر شورای کتاب مجمع جهانی اهل بیت(ع) و پژوهشگر دینی در گفتگو با خبرنگار قرآن و معارف خبرگزاری شبستان گفت: روزه داری از جمله اعمال و واجبات دینی است که خداوند مانند سایر تکالیف و فرایض دینی بر انسان ها به ویژه بر مسلمانان واجب  کرده است و مانند هر تکلیف الهی دیگری قطعا در سعادت و سرنوشت انسان تاثیر فراوان دارد. زیرا خداوند حکیم که سعادت و خیر انسان ها را می خواهد هیچ امر غیر مفید و غیر حکیمانه ای را بر انسان واجب نمی کند.

وی تصریح کرد: باید بدانیم که خداوند حکیم، خیرخواه و دانا به سرنوشت انسان ها، اموری را بر آنها واجب می کند که تاثیری مثبت در هدایت و سرنوشت بشر داشته باشد و قطعا روزه یکی از امور تاثیرگذار در این زمینه است. از باب نمونه یکی از آثار روزه این است که انسان میزان صبر، طاقت و بردباری خود ر ا در برابر نیازهایی که دارد امتحان می کند. به عبارت دیگر خداوند می خواهد ببیند که انسا ن ها در برابر نیازهایی که برای خود احساس می کنند - با وجود این که امکان انجام آن کار را دارند - اما چقدر می توانند به دلیل اطاعت امر و دستور الهی در برابر آن مقاومت کنند. انواع غذاها، خوراکی ها و سایر چیزهایی که روزه را باطل می کنند در برابر انسان موجود است اما انسان با روزه در معرض آزمایش قرار می گیرد تا ببیند آیا به آنها نزدیک می شود یا نمی شود؟ در حالی که همه چیز برای وی مهیا است خود را می آزماید تا بداند که چقدر می تواند صبوری کرده و نفس و اراده خود را کنترل کند؟


این محقق و پژوهشگر دینی در تبیین سایر آثار روزه گفت: اثر دیگر روزه آن است که به وسیله آن، انسان خود را مشغول به دعاها و اذکاری می کند که او را به یاد مرگ، آخرت و قیامت انداخته و از گرفتاری های دنیا و ابتلاء و نزدیک شدن به حاجات دنیایی فاصله می گیرد. انسان روزه دار هر روز قرائت قرآن دارد ، به یاد فقرا و نیازمندان است، در جماعات و جلسات مذهبی شرکت می کند و ... که چنین اموری در غیر ماه مبارک رمضان کمتر از او سر می زند و کمتر چنین فرصت هایی دست می دهد. لذا این امکان در ایام رمضان برای روزه دار فراهم می شود که به مساجد برود، با قرآن مانوس باشد ، در جماعت شرکت کند و ...! 


وی خاطرنشان کرد: این فرصت یک ماهه، به مثابه آزمونی برای انسان هاست و کسی در این آزمایش موفق و سعادتمند خواهد بود که در برابر امور و فرایض این ماه ، از خود عکس العملی مثبت و در شان این آزمون نشان دهد.


حجت الاسلام جعفری فراهانی در ادامه موضوع گرسنگی و تشنگی که در روزه مطرح می شود را تنها بعد ساده ای از ابعاد روزه دانست و افزود: صوم و روزه داری آثار فراوانی دارد که فراتر از صرف گرسنگی و تشنگی است. انسان می تواند با انجام روزه مراحل بالایی از کمالات و درجات را کسب کند. به عنوان مثال توجه به کارهای مستحبی مانند نماز شب که در ماه رمضان بیشتر فرصت آن فراهم می شود، یا توجه به قرائت قرآن و توجه به نزول قرآن و در دقت در آثار و برکات آن! برخی انسان های ساده تنها به گرسنگی و تشنگی روزه توجه می کنند اما انسان های کامل تر و با ایمان تر و کسانی که به دنبال سعادت ابدی هستند به برکات بالاتری از روزه داری توجه دارند. مانند توجه به آثار و برکات قرائت قرآن، معانی قرآن، توجه به عباداتی که در این ماه فرصت آن برای انسان فراهم می شود و در روزهای غیر روزه داری این اعمال کمتر انجام می شوند.


وی تصریح کرد: در روایات ما نیز برای روزه داری مراتب مختلفی شمرده شده است که پایین ترین درجه آن، همین مفهوم عادی و ساده گرسنگی و اجتناب از خوردن و آشامیدن است. یک درجه بالاتر انجام مستحبات و واجبات به نحو کامل، و بالاتر از این مراتبی است که اولیای الهی از روزه داری کسب می کنند. یعنی تقرب الهی و نزدیک شدن به خدا در اثر همین انجام واجبات و ترک محرمات که ما از رسیدن به آن محروم هستیم!.

لینک اصلی 

http://shabestan.ir/detail/News/382474


http://fa.abna24.com/service/ab/archive/2014/07/08/622409/story.html

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۷ خرداد ۹۶ ، ۱۵:۰۰
عباس جعفری (فراهانی)